بدون شک، ۹۸ درصد از تریاک تولید شده افغانستان فقط درپنج ولایت جنوب غربی افغانستان کشت می شود
چالش ها درمقابل دولت افغانستان و نیروهای اتئلاف تحت فرمان امریکا درحال افزایش است. البته دریک شب آنان نمیتوانند که تغیر ناگهانی بیاوریند. چالش ها بعد از کنارزدن طالبان از قدرت درسال ۲۰۰۱ میلادی درحال رشد هستند.
درقسمت قاچاق مواد مخدر، ناکامی درارزیابی مشکلات باعث تشخیص نا درست در این زمینه شده است.
مشکل مواد مخدر درجریان سه دهه جنگ، ویرانی و درد و رنج های بشری درکشور ما راه یافت.
ما از تجربه جهانی میدانیم که بازار های تقاضا برای مواد مخدر راه خود را به سوی کشورهای ضعیف میگشاید ، کشورهای که دران میزان ناامنی ها بلند است و فقربیداد می کند.
با وجود اینکه افغانستان امروز با این وضعیت وحشتناک درکشمکش هست، ولایات عاری ازکشت مواد مخدر از شش ولایت درسال ۲۰۰۶ میلادی به ۱۸ ولایت درسال ۲۰۰۸ میلادی رسیده است و به این معنآ است که درنصف 34 ولایت افغانستان کوکنارکشت نشده است.
این پیشرفت چشمگیر در آن ولایات صورت گرفته است که دولت مرکزی در آنجا اداره کامل دارد، درانجا به دهقانان کمک ها معشیت بدیل داده می شود و قاچاقبران مواد مخدر مورد پیگیرد قرار میگیرند.
بهرصورت، درمناطق که حاکمیت دولتی درآنجا ضعیف و یا وجود ندارد، کشت کوکنار با وجود حضورنیروهای بین المللی افزایش دارد.
بدون شک، ۹۸ درصد از تریاک تولید شده افغانستان فقط درپنج ولایت جنوب غربی افغانستان (هلمند، کندهار، ارزگان، فراه و نیمروز) کشت می شود.
به گفته سازمان مبارزه با مواد مخدر و جرایم سازمان ملل متحد، دراین مناطق طالبان و گروه های جنایت کار سازمان یافته حضور دایمی و قوی دارند.
حامد کرزی رئیس جمهور افغانستان بار ها تکرارکرده است که " اگر ما کوکنار را نابود نکنیم، کوکنار ما را نابود خواهند کرد."
یقینا، مبارزه با مواد مخدر تنها کار دولت افغانستان نیست ونه این دولت به تنهایی می تواند که آنرا انجام بدهد، مگر اینکه متحدین ما و کسانی با تفکر اینکه مواد مخدر دشمن مشترک تمام جامعه جهانی است با ما یکجا شده اند، ما را یاری و کمک دهند.
مواد مخدر پدیده ای است که سالانه جان میلیونها جوان را درسرتاسر جهان میگیرد، باعث مرض ایدز می شود، باعت تمویل جنایات و خشونت درشهرها و درنتیجه تقویت هراس افگنی جهانی و تمویل فعالیت هراس افگنان و طالبان در افغانستان و پاکستان میگردد.
اداره بارک اوباما رئیس جمهورامریکا ضرورت به داشتن یک راه حل جامع را میداند.
دراظهارات اوباما درراهبرد جدید برای افغانستان،رئیس جمهور امریکا بر لزوم داشتن شکل کمک های غیرنظامی تاکید کرد.
اوباما این مطلب را بتاریخ ۲۷ مارچ درهنگامیکه وی راهبرد جدید امریکا برای افغانستان را معرفی میکرد، بیان کرد: "برای پیشرفت امنیت،فرصت ها و عدالت، نه تنها درکابل، بلکه در ولایات دور افتاده درکشورضرورت است، ما به متخصصان کشاورزی، آموزگاران، انجنیران و حقوق دانان ضرورت داریم.
به اینگونه ما می توانیم که دولت افغانستان را کمک کنیم تا برای مردمش خدمت کند و اقتصاد کشور را که مبتنی بر تجارت نامشروع مواد مخدر نباشد، انکشاف دهد."
درزمینه افغانستان،این روشن است که انکشاف حاکمیت قانون و اداره ،انکشاف معیشت بدیل و تقویت امنیت بهترین سلاح مبارزه تدریجی ولی قوی برای مبارزه با مواد مخدر است.
راه حل های عاجل همچو ایجاد نیروی ویژه محو کوکنار فقط روی تولید کوکنار تاثیر میگذارد ولی نه روی عوامل کشت آن.
ما از تجریبات جهانی میدانیم که تنها محو کوکنار به تنهای خود غیرموثر است.
کاهش درشروع کشت دریک منطقه، باعث افزایش کشت مواد مخدر درمنطقه دیگر می شود و خبرهای محو کوکنار محتمل الوقوع تولید کننده گان را وداربه جدایی و کشت کوکنار درمناطق دیگر می کند.
درست مانند سرمایه گذاران که سهام خود را جدا می نمایند تا از خطر مصئون باشند.
بناً، تلاش ها برای مبارزه با مواد مخدر، باید بطور همزمان درسرتاسر کشور درچوکات یک راهبرد به اجرا گذاشته شود.
گذشته از اینها، دهقانان باید فرصت ها و منابع ضروری را برای کشت محصولات بدیل بدست بیاروند.
مشکل بدتر شد زیرا واقعیت این است که اکثریت دهقانان افغان بدون زمین هستند وآنان درزمین های دیگران مزدورهستند، و هرچیزی را که زمین داران و صاحبان زمین برای آنان بگویند، آنان میکاریند. درنتیجه، کشت قیمتی کوکنار انتخاب آنان است.
آزاد سازی دهقانان از این چرخ وابستگی ضرورت به این دارد که آنان هم به زمین و هم به منابع مالی دسترسی داشته باشند و به ویژه به قرضه ها.
اضافه براین، برای بدیل کشت محصولات قیمتی برای دهقانان، سرمایه گذاری دربخش آبادانی ضرورت است.
برعلاوه، دهقانان به تامین آب ، تخم بزری و کود کیمیاوی،جاده های که مزارع را به بازار ها متاصل می کند، به منابع سرد کننده برای حفظ محصولات برای صادر به کشورهای بیرونی نیز ضرورت دارند.
امروز، درپهلوی جاده حلقوی ناامن کابل را به کندهار، افغانستان با کمبود جاده ها روبرو هست و فقط ۹ درصد از مردم کشور به برق دسترسی دارند.
زمانی که راه های متناوب موثری وجود دارند،بناً می توان دهقانان را تشویق به دوری از کشت کوکنار بدون پرداخت جریمه نمود.
باید یک دوره سازشکاری با دهقانان بوجود بیاید،و دهقانان نادار با تخریب کشت های کوکنار و پیگیرد های قانونی مواجه نشوند.
برای موثربودن کار، تلاش های ضد مبارزه با مواد مخدر باید با وجود تمام بازیکنان درزنجیر تجارت کوکنار صورت بگیرد که بشمول قاچاقبران، توزیع کننده گان و معامله گران مواد مخدر و کسانیکه هشتاد درصد عواید صادرات مواد مخدر را بدست میاوریند، باشد.
ضرور این است که پیگیرد مهره های موادمخدر بخش از عملکرد سکتور عدلیه است، که با هماهنگی و تقویت قانون و فعالیت های قضایی صورت بگیرد.
پرداخت ناچیز و کمبود وسایل و آموزشها، تهدیدی برای توان ۸۰۰۰۰ پولیس افغان و ۱۵۰۰ قاضی درباره مبارزه موثر با مواد مخدر میباشد.
جامعه جهانی کمبود ها درعرصه عدالت و اثرات زیان بار آنرا بر ماموریت مبارزه با مواد مخدر را در نشست اخیر در روم پایتخت ایتالیا که درباره حاکمیت قانون در افغانستان در جون سال ۲۰۰۷ میلادی برگزار شده بود،مشخص نمود.
با تعهد ۳۶۰ میلیون دالر و یک جدول زمانی برای تطبیق برنامه عدالت، این نشست اصلاحات زیادی را مشخص کرد.
دراین نشست گفته شد که اصلاحات سرتاسری و درازمدت درعرصه عدالت ، بویژه در سطع ولایات حیاتی و ضرور میباشد.
مگربا وجود حمایت های بین المللی، قاچاق مواد مخدر به علت عدم هماهنگی ها در تعقیب قاچاقبران و تقویت تلاش ها میان کشور های همسایه و کشورهای که مواد مخدر درآن به مصرف میرسد، این مشکل عمده در سرحدات ملی افغانستان باقی مانده است.
ما ضرورت داریم که همکاری های منطقوی را مطابق به قطعنامه ۱۸۱۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد مورخ جولای سال ۲۰۰۸ که خواهان منع ورد مواد کیمیاوی به افغانستان و صادرتمام مواد مخدر به خارج از کشور ما برای خاتمه بخشیدن به بازارهای مواد مخدر در کشورهای همسایه میباشد.
اعتقادات اسلامی ما، فرهنگ و عنعنات افغانستان و سیستم قضایی کشور همه تولید، مصرف و قاچاق مواد مخدر را منع می کند.
دهقانان فقیر درصورت دریافت اختیارهای قانونی و عملی آنان به این ارزش ها احترام خواهند گذاشت.
کشت تریاک نزده درصد از سال ۲۰۰۷ الی ۲۰۰۸ کاهش یافته است،ولی این موفقیت زمانی به عقب بازخواهد گشت که ما نتوانیم تشویق های موثری را برای کمک و حمایت دهقانان مزدورکار ارایه نماییم تا آنان بتوانند که قانون را درمقابل قاچاقبران مهم مواد مخدر که درافغانستان هستند، حمایت نمایند.
جامعه جهانی باید تلاش های مبارزه با مواد مخدرشانرا درسطع جهان و منطقه بازبینی نمایند، و و باید تعهد دوباره شانرا در تقویت قانون درافغانستان در درازمدت و منابع مختلف انکشافی ارایه دهند تا بتوان در جنگ با مواد مخدر در افغانستان برنده شد.
 |
Subscribe to this comment's feed
Your comments are mostly fair and realistic, but for one : claiming, even if implicitly that wholesale eradication of poverty and the provision of alternate crop opportunities will solve the problem of poppy cultivation.
In the same article you mention the critical role of landlords, which in fact make most decisions for sharecroppers. If so, no amount of positive incentives will hide the fact that poppy is always the most lucrative crop.
The most effective tool in this situation is to penalize financially the landlord, and heavily so, whenever one of their tenants does engage in poppy cultivation. The drug trade is all about money and financial incentives. Only if the key decision makers (i.e. the landlords) are bound to lose from this trade, will it be eradicated.
In this framework the concentration of wealth and power is an opportunity, not a threat : how could you penalize a poor sharecropper who has nothing to lose and would join the Talibans if evicted; conversely landlords have much to lose, and can be heavily penalized and still have more to lose, which provides a hedge against future antisocial behaviour if if would come to their mind.
It is even surprising that such a process would not already be taking place.